چین ماچین

چین ماچین . [ ن ُ ] (اِخ ) چین و ماچین . نام چین شمالی ؛ یعنی ترکستان . ابن البیطار در شرح ماده ٔ راوند گوید: فارسیان، چین شمالی یعنی ترکستان را چین ماچین خوانند و آن مثل این است که بگویند چین ِ چین . «و هو ببلاد الترکستان التی یسمونها الفرس چین ماچین ؛ ای صین الصین ». (مفردات ابن البیطار ج ١ ص ١٣١). شاید اصل آن چین و ماوراءِ چین باشد؛ یعنی چین و کشنشین و نیز ممکن است مراد چین (ترکستان شرقی ) و مهاچین (چین بزرگ ) باشد. رجوع به چین و ماچین شود.

چین ماچین . (اِ مرکب، از اتباع ) چین و ماچین . قِر و فر. با چین های بسیار در جامه . رجوع به چین و ماچین شود.