چیزخواننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چیزخواننده . [ خوا / خا ن َن ْ دَ / دِ ] (نف مرکب ) که خواندن تواند. باسواد. دبیر. دانشمند ج، چیزخوانندگان : بیاریم پیران داننده را شکیبادل و چیزخواننده را. فردوسی . سدیگر هرآن کس که داننده بود نویسنده و چیزخواننده بود. فردوسی . چنین داد پاسخ که نزد تو من نیایم مگر با یکی انجمن . که باشند پیش تو دانندگان جهاندیده و چیزخوانندگان . فردوسی .