چکنه بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چکنه بالا. [ چ َ ن َ ] (اِخ ) مرکز بخش سرولایت شهرستان نیشابور که در ٩٠ هزارگزی شمال باختری نیشابور بر سر راه شوسه ٔ عمومی سبزوار به مشهد و قوچان واقع است . این محل کوهستانی و معتدل است و ٩١٥ تن سکنه دارد. آبش از قنات . محصولش غلات، پنبه و میوه . شغل اهالی زراعت و بافتن قالیچه و گلیم و راهش اتومبیل رو است . در این آبادی اداره های دولتی بخشداری، ژاندارمری، پست و تلگراف، نماینده ٔ آمار، دفتر ازدواج و طلاق و دبستان دولتی وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).