چپ کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چپ کردن . [ چ َ ک َ دَ ] (مص مرکب )بجانب چپ رفتن . از سوی چپ حرکت کردن . ◄ چپ کردن راه ؛ کنایه از بی اعتنایی کردن : راه چپ کرد حریفانه بهار از چمنم غنچه ماندم من و هنگام شکفتن بگذشت . طالب آملی . ◄ نگاه چپ کردن ؛ کنایه از بخشم و غضب نگریستن کسی را. اعتراض کردن . رجوع به چپ شود.