چوگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوگاه . (اِخ ) دهی است از دهستان دلاور بخش دشتیاری شهرستان چاه بهار. در ٣١ هزارگزی شمال دشتیاری . کنار راه مالروقصر قند به موج . ٢٥٠ تن سکنه دارد. آب آن از باران و چاه . محصولش ذرت و حبوبات و لبنیات . شغل اهالی کشاورزی و گله داری . راهش مالرو است . ساکنینش از طایفه ٔ سردارزائی هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).