چوگان کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوگان کردن . [ چ َ / چُو ک َ دَ ] (مص مرکب ) چوگان ساختن . ساختن چوگان . تراشیدن و پرداختن چوگان . ترتیب دادن چوگان : خمیده بیدش از سودای خورشید بلی رسم است چوگان کردن از بید. نظامی . ◄ دوتا کردن . کوژ و منحنی کردن . خمیده کردن . چنگ کردن : قدم کرد چوگان و در خم اوی ز میدان عمرم بسر برد گوی . اسدی . ♦ از قامت کسی چوگان کردن ؛ گوژ و منحنی ساختن قامت کسی . دوتا کردن بالای آخته ٔ کسی . چنگ کردن قد کسی : ای جوان سروقد گوئی ببر پیش از آن کز قامتت چوگان کنند. حافظ.