چوچوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لِ) (اِ.) زایدهای که در مهبل پستانداران ماده وجوددارد و ازنظر تحریک - پذیری و چگونگی جریان خون درآن مشابه آلت تناسلی نر است.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لِ) (اِ.) زایدهای که در مهبل پستانداران ماده وجوددارد و ازنظر تحریک - پذیری و چگونگی جریان خون درآن مشابه آلت تناسلی نر است.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوچوله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) اندام کوچکی که نعوظ میکند و در قسمت جلو شرم زن قرار گرفته است . این اندام در زن و سایر پستانداران ماده به یک وضع و شکل جایگزین شده و از دو جسم غاردار غیر اسفنجی تشکیل شده است که بجا و مانند شرم مرد است . از نظر جنین شناسی در هفته ٔ هفتم برآمدگی تناسلی دراز و استوانه ای میشود. در قاعده آن مجرای ادرار وسینوس اوروژنیتال از خارج بسته میشود. اما در زن برآمدگی تکمه مانند تناسلی به چوچوله بدل میشود و سینوس اوروژنیتال بازمیماند و تشکیل دهلیز را میدهد. این عنصر مرکز احساسات شهوانی است . رجوع به چچله شود.