چوزچال
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوزچال . (اِخ ) از قرای استرآباد در میان دهنه در بالای کوه واقع شده است . از چشمه آبیاری میشود. هوایش ییلاقی و چهل ویک خانوار جمعیت دارد و ییلاق اهالی کنول میباشد. (مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٨٥). از دهات فندرسک از آبادیهای مازندران و استرآباد. (مازندران و استرآباد تألیف رابینو ص ١٧١).