چوروکیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوروکیده . [دَ / دِ ] (ن مف / نف ) نعت مفعولی از چروکیدن در تداول عامه . جامه یا پارچه یا پوست اندام و رخسار که چین های پی درپی و بسیار برداشته باشد. چین و شکن بسیار یافته باشد، کیس شده باشد و یا چروک خورده باشد.