چوب زن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوب زن . [ زَ ] (نف مرکب ) چوب زننده . ضربه واردکننده با چوب : که تابر ما زمانه چوب زن بود فلک چوبک زن چوبینه تن بود. نظامی . ◄ فراش : قیصر شرابدارت و چیپال چوبزن خاقان رکابدارت وفغفور پرده دار. منوچهری .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی