چهل مهرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهل مهرین . [ چ ِ هَِم ِ ] (اِخ ) قلعه ٔ آبادی در سیستان در ساحل رود هیرمند و در طرف جنوب در روی تپه بلندی واقع بوده و نهایت استحکام را داشته است اکنون سکنه ندارد و جزو محال رودبار سیستان محسوب میشود. (مرآت البلدان ج ٣٠٤٤).