چهل تنان

چهل تنان .[ چ ِ هَِ ت َ ] (اِخ ) نام بقعه و تکیه و مزار چهل تن درویش واقع در میان تکیه ٔ خواجه حافظ و تکیه ٔ هفت تنان بشیراز. کریم خان زند عمارت و سه دیوار و حصار از آجر و گچ دور این چهل قبر بساخت و فرهادمیرزا پسر عباس میرزای ولیعهد بسال ١٢٥٧ هَ .ق . چهل سنگ تراشیده بر آن چهل مزار نصب نمود. (از فارسنامه ٔ ناصری ص ١٥٩).

چهل تنان . [ چ ِ هَِ ت َ ] (اِ مرکب ) گروهی از ابدال که حق تعالی عالم رابوجود ایشان قائم دارد. (غیاث اللغات ) (آنندراج ).