چهره طراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهره طراز. [ چ ِ رَ / رِ طَ ] (نف مرکب ) چهره آرا. زینت و زیوردهنده ٔ رخسار : نوعروسی نبود در تتق خاطر من که نه از زیور مدح تو بود چهره طراز. عرفی (از آنندراج ). ◄ مصور. صورتگر. نقاش . (ناظم الاطباء). ◄ دلفریب . دلربا. پسندیده و دلخواه .