چهره شوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهره شوی . [ چ ِ رَ/ رِ ] (نف مرکب ) که رخساره شوید. شستشودهنده ٔ صورت . ◄ محوکننده ٔ صورت . زایل کننده ٔ رخسار. ♦ چهره شوی حیات ؛ محوکننده ٔآثار زندگانی : مرگ است چهره شوی حیات تو همچو می می بر کف است چهره پر از چین چه مانده ای . خاقانی .