چهره برافروختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهره برافروختن .[ چ ِ رَ / رِ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) صورت را جمال بخشیدن . به گلگونه آرایش رخسار کردن . آراستن رخسار. گلگونه کردن رخسار. همانند گل کردن رخسار : نه هر که چهره برافروخت دلبری داند نه هر که آینه سازد سکندری داند. حافظ.