چهراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهراز. [ چ ِ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان پشتکوه بخش اردل شهرستان شهرکرد. در ٣٥هزارگزی جنوب خاور اردل و ١٥ هزارگزی راه ناغان به باجگیران واقع شده، ٤٤٤ تن سکنه دارد. از چشمه و رودخانه آبیاری می شود. محصولش غلات، نخود و برنج است . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان از قبیل گلیم وجاجیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).