چهارگنبدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارگنبدی . [ چ َ گُم ْ ب َ ] (اِخ )طایفه ای از ایل بچاقچی کرمان . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٩٥). طایفه ای از ایل بچاقچی از طوایف کرمان و بلوچستان و مرکب از ١٢٠ خانوار است . مسکن ایشان چهارگنبد است و در زمستان متفرق میشوند. (یادداشت مؤلف ).