چهارکاوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارکاوه .[ چ َ وِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب بخش مرکزی شهرستان شوشتر. در ١٥هزارگزی جنوب خاوری شوشتر و ٦هزارگزی خاوری راه فرعی شوشتر به بندر قیر کنار باختری رود گرگر، ١٨٠ تن سکنه دارد. از شعبه ٔ رودخانه ٔ کارون آبیاری می شود. محصولش غلات، برنج و کنجد و شغل اهالی کشاورزی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).