چهارپر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارپر.[ چ َ / چ ِ پ َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) قسمی شیشه . (یادداشت مؤلف ). ظرف شیشه ای مکعب مستطیل شکل که آب یا نوشابه را بکار دارند. ◄ چهارپهلو. ◄ دارای چهارپره . ◄ قسمی چماق که بر سرآن آهنی گنده و چهارپر است . (یادداشت مؤلف ). ◄ دارای بال برای پریدن . رجوع به چارپر شود.