چهارهزار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارهزار. [ چ َ / چ ِ هََ / هَِ ] (عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب ) مرکب از دو عدد اصلی «چهار» و «هزار» عدد واقع بین سه هزار نهصد نود و نه و چهار هزار و یک . اربع الف : اگر قلعه ٔ چنار به من گذارید پسر خود را با چهارهزار سوار به خدمت پادشاه فرستم . (تاریخ شاهی ١٨٦). شیرخان بعد به دست آوردن قلعه رهتاس سر به فلک برد و در خیال ملک گیری کمر چست بربست خواص خان را با چهارهزارسوار براجه جهار کهند فرستاد. (تاریخ شاهی ص ١٩١).