چهارناحیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارناحیه . [ چ َ ی َ ] (اِخ ) نام دهی مرکب از چهار بخش و در حقیقت مرکب از چهار ده به الموت قزوین که از آن جمله است : اسطلبر و معلم کلایه ... رجوع به معلم کلایه شود.
چهارناحیه . [ چ َ ی َ ] (اِخ ) نام بلوکی جانب شمالی شیراز است . ١- ناحیه ٔ دشت اوجان . ٢- ناحیه ٔ دشت خسرو شیرین . ٣- ناحیه ٔ دشت خون .٤- ناحیه ٔ دشت کوشک زرد. رجوع به محال اربعه شود.