چهارموج

چهارموج . [ چ َ / چ ِ م َ / مُو ] (اِ مرکب ) طوفان . گرداب . رجوع به چارموج شود. ♦ چهارموج بلا ؛ بلا که از چهار جهت روی آورد. داهیه که از هر جانب روی کند. مجازاً به معنی بلای بزرگ . مصیبت عظیم . فتنه ٔ تامه . بلای هول : در میان چهارموج بلا تو هم ای دل بلای ما شده ای . ؟