چهارمزاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارمزاج . [ چ َ / چ ِ م ِ ] (اِ مرکب ) مزاجهای چهارگانه . ١- بلغمی مزاج : (قطور و کم بنیه ) خوش مشرب و خون سرد و سست عنصر و کندذهن است . ٢ - دموی مزاج : (خوش آب و رنگ و ظاهراً قوی بنیه ) خوش بین و خوشگذران، جدی و سبک مغز و سطحی است . ٣ - سوداوی مزاج : (سیه چهره، باریک اندام ) مضطرب و ناراضی و بدبین است . ٤ - صفراوی مزاج : (باریک اندام و زردفام ) باحرارت و خشن و زودخشم و جاه طلب و ثابت قدم است . (علی اکبر سیاسی، روانشناسی از لحاظ تربیت صص ٥٠٠ - ٥٠١).