چهارشانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارشانه . [ چ َ / چ ِ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) دارای شانه های پهن و گشاده . با سینه ای پهن و قوی و پشتی فراخ . میانه بالائی با استخوان های درشت و سینه و کتفهای پهن و گشاده . دوبهری . مربوع الخلق . مربوع القامة. ◄ تنومند. رجوع به چارشانه شود.