چهارروزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارروزه .[ چ َ / چ ِ زَ / زِ ] (ص نسبی ) مجازاً به معنی زودگذر و ناپایدار که بس نپاید و به درازا نکشد. سپنجی . ♦ چهارروزه ٔ عمر یا عمر چهارروزه ؛ عمر زودگذر. ♦ دنیای چهارروزه ؛ دنیای ناپایدار. جهان گذران .