چهارده بند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارده بند. [ چ َ / چ ِ دَه ْ ب َ ] (ص مرکب ) (مرکب از چهارده + بند) که بند چهارده دارد. ◄ (اِ مرکب ) اصطلاحاً بند، بیت شعری است با قافیه ٔ خاص و ممتاز از قوافی ابیات قبل خود که در «ترکیب بند» به دنبال هر ترکیب آید و در هر قسمت و ترکیب قافیه ٔ دیگر گیرد و در «ترجیعبند» عیناً تکرار شود. ♦ چهارده بند محتشم ؛ چهارده بند شعر در مصیبت و سوک اهل بیت رسول، که محتشم کاشانی آن را سروده است . (یادداشت مؤلف ).