چهارخایگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارخایگی . [ چ َ / چ ِ ی َ / ی ِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی چهارخایه . مجازاً دلیری و جنگجوئی . گندآوری . خایه داری . ◄ زن بارگی . داشتن میل فراوان بزنان . رجوع به چارخایگی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارخایگی . [ چ َ / چ ِ ی َ / ی ِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی چهارخایه . مجازاً دلیری و جنگجوئی . گندآوری . خایه داری . ◄ زن بارگی . داشتن میل فراوان بزنان . رجوع به چارخایگی شود.