چهارجهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارجهت . [ چ َ / چ ِ ج َ هََ ] (اِ مرکب ) چهار حد اصلی . چهارسوی وچهارطرف : چهار جهت اصلی ؛ مشرق، مغرب، شمال و جنوب . چهار جهت فرعی ؛ شمال شرقی، شمال غربی، جنوب شرقی و جنوب غربی . ◄ عالم . رجوع به چارجهت شود.