چهارتا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارتا. [ چ َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان رستم بخش فهلیان و ممسنی شهرستان کازرون .٥٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
چهارتا. [ چ َ / چ ِ ] (ص مرکب ) چهارلا. دارای چهارتا. چهارتو. دو توی مضاعف . ◄ (اِ مرکب ) کنایه از چهارعنصر است . ◄ کنایه از دنیا به اعتبار چهاررکن . ◄ طنبور. (لغت محلی شوشتر). طنبور. رباب . شوشک . چهارتار و چهارتاره . رجوع به چارتا شود.