چهاربیخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهاربیخ . [ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) چهارریشه . بیخ کاسنی، بیخ رازیانه، بیخ کبر و بیخ کرفس را گویند. ◄ چهارعنصر : دو شاخ گیسوی او چون چهاربیخ حیات به هر کجا که اثر کرد اخرج المرعی . خاقانی . رجوع به چاربیخ شود.