چنگ و چلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چنگ و چلب . [ چ َ گ ُ چ َ ل َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) ظاهراً بمعنی شور و غوغا و هیاهو و امثال آن است : می زدگان را گلاب باشد قطره ٔ شراب باشد بوی بخور بوی بخار کباب . آخته چنگ و چلب ساخته چنگ و رباب دیده بشکرلبان گوش بشکرتوین . منوچهری . رجوع به چلب شود.