چمندگی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چمندگی . [ چ َ م َ دَ / دِ ] (حامص ) صفت و حالت شخص چمنده . خرامندگی . رفتار بناز و خرام . رجوع به چم، چمنده و چمیدن شود.