چمن طراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چمن طراز. [ چ َ م َ طِ / طَ ] (نف مرکب ) باغبان . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مرادف چمن آرای و چمن پیرای و چمن ساز. (از آنندراج ). و رجوع به چمن آرای و چمن پیرای و چمن ساز شود. ◄ هر آنچه باغ و چمن را بیاراید و زینت دهد. گل یا درخت یا هرچه مایه ٔ زیبایی و آراستگی باغ و چمن شود : خیز و بجلوه آب ده سرو چمن طراز را آب و هوا زیاده کن باغچه ٔ نیاز را. عرفی (از آنندراج ).