چلیچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چلیچه . [ چ ُ چ َ ] (اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «قریه ای از قریه های چهارمحال اصفهان است ». (مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٦٠). و در فرهنگ جغرافیایی آمده است : دهی از دهستان میزدج بخش حومه ٔ شهرستان شهرکرد که در ٢٧ هزارگزی جنوب باختر شهرکرد، کنار راه بردنجان به جونقان واقع است . دامنه ٔ کوه و هوایش معتدل است و ١٧٠٤ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔ میزدج و قنات . شغل اهالی زراعت، صنایع دستی زنان قالی بافی و راهش مالرو است . این آبادی یک دژ قدیمی به نام قلعه اسعد دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).