چلنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چلنگ . [ چ ِ ل َ ] (اِخ ) دهی از بخش شیب آب شهرستان زابل که در ١٢ هزارگزی شمال باختر سکوهه و ٥ هزارگزی باختر راه شوسه ٔ زابل به زاهدان واقع است . جلگه و گرمسیر است و ٢١٠٠ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔ هیرمند. محصولش غلات، صیفی، لبنیات و پنبه . شغل اهالی زراعت، گله داری و بافتن قالیچه، گلیم و کرباس وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).