چلبله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چلبله . [ چ ُ ب ُ ل َ / ل ِ ] (اِ) شتاب و اضطراب . (برهان ). اضطراب و شتاب و بیقراری . (ناظم الاطباء). شتاب و اضطراب . (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ). ◄ چیزی را گفته اند که بطریق انعام یا صله ٔ شعر و جادو به کسی دهند. (برهان ) (از رشیدی ). به معنی چیزی که به طریق انعام و صله به کسی دهند. (انجمن آرا) (آنندراج ). صله و انعام شعر و جز آن . (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) با شتاب و مضطرب را گویند. (جهانگیری ). شتابکار و مضطرب . (رشیدی ). شتابزده و مضطرب . (انجمن آرا) (آنندراج ). مضطرب . (ناظم الاطباء) : ای ز نور رای تو خورشید رخشان در حجاب وی ز جود دست تو ابر بهاری چلبله . ظهیر فاریابی (از جهانگیری ).