چقچق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چق چق . [ چ َ چ َ ] (اِ صوت ) مخفف چقاچاق و چقاچق، که آواز پیاپی خوردن تیر و شمشیر و امثال آن است . چقه . (در اصطلاح مردم شوشتر). و رجوع به چقاچاق و چقه شود. ◄ در اصطلاح اهالی مشهد و بعضی شهرستانها و روستاهای خراسان، کنایه از عیش و کیف و شادی است و رجوع به چق چق کردن شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی