چقلوندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چقلوندی . [چ َ ق َ وَ ] (اِخ ) نام یکی از بخش های شهرستان خرم آباد که در شمال خاوری شهرستان واقع و حدود آن به شرح زیر است : از باختر به کوه ریمله بخش حومه، از خاور به بخش سیلاخور شهرستان بروجرد، از شمال به کوه گرین بخش سیلاخور و از جنوب به کوه بلومان و بخش زاغه . موقعیت طبیعی این بخش کوهستانی و سردسیر است . آبش از رودخانه ٔ هرو و نهرها و چشمه ها میباشد. محصولش غلات، حبوبات، صیفی و لبنیات و راههای بخش در مواقع خشکی اتومبیل رواند. مرکز بخش در ٤٢ هزارگزی شمال خاوری شهر خرم آباد و کنار راه شوسه ٔ واقع است و این بخش از ٤ دهستان که شامل ١٠٩ آبادی است بشرح زیر تشکیل شده است : دهستان بابلی با ٢٩ آبادی و ٤٩٢٦ تن سکنه . دهستان مال اسد با ٣٠ آبادی و ٥٠٦٠ تن سکنه . دهستان ورکو با ١٢ آبادی و ١٤٢٨ تن سکنه . دهستان آب سرده با ٣٨ آبادی و ٦٠٩٠ تن سکنه . ساکنین این بخش از تیره های مختلف بیرالوند میباشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
چقلوندی . [ چ َ ق َ وَ ] (اِخ ) ده مرکزی بخش چقلوندی شهرستان خرم آباد که درکنار راه شوسه ٔ چقلوندی به بروجرد واقع است . جلگه وسردسیر است و ٤٥٠ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔ هرو، محصولش غلات، لبنیات و پشم . شغل اهالی زراعت و گله داری، صنایع دستی زنان بافتن سیاه چادر، جاجیم و قالی و راهش اتومبیل رو است . مزارع کله جوب، قنات کیوارکوه، زغ زار زیرده و تپه مهدی جزء این ده میباشند و این بخش دارای دبستان، پاسگاه ژاندارمری، صندوق پست میباشد و مرکز اداره ٔ بخشداری در خاور آبادی واقع است . ساکنین از طایفه ٔ سیاامیر چقلوند بوده در ساختمان و چادر سکونت دارند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).