چغرتکین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چغرتکین . [ چ ِ ت َ ] (اِخ ) یک تن از سپاهیان ایلک خان : ایلک خان طریق طغیان سلوک داشته صاحب جیش خویش سیاسی تکین را به حکومت خراسان فرستاد و چغرتکین را به شحنگی بلخ موسوم گردانید. (تاریخ حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٣٧٧). و سیاسی تکین و چغرتکین مانند پشه ٔضعیف نهاد از پیش تندباد گریزان گشته جان به تک پا بیرون بردند. (تاریخ حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٣٧٧).