چغته
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(چُ تَ یا تِ) (اِ.) آلتی است که بعضی مردم گیلان و طالش، هنگامی که برف زیاد بر زمین نشسته به پای خود بندند تا در برف فرو نروند، قسمی راکت برف.<br>
فرهنگ فارسی معین
(چُ تَ یا تِ) (اِ.) آلتی است که بعضی مردم گیلان و طالش، هنگامی که برف زیاد بر زمین نشسته به پای خود بندند تا در برف فرو نروند، قسمی راکت برف.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چغته . [ چ َ غ َ ت َ / ت ِ ] (اِ) چوکَدَه . کفشی که طالشی ها برای رفتن در برف بر پای کنند. و رجوع به چوکده شود.