چشمه چشمه

(~. ~.) (ص مر.) سوراخ سوراخ، خانه خانه، مشبک.<br>

(~. ~.) (ص مر.) سوراخ سوراخ، خانه خانه، مشبک.

چشمه چشمه . [ چ َ / چ ِ م َ / م ِ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ] (ص مرکب ) سوراخ سوراخ و متخلخل . (ناظم الاطباء). مشبک و خانه خانه چون لانه ٔ زنبور : یکی کرته هر یک بپوشیده تنگ همه چشمه چشمه بنقش و برنگ . اسدی . همچون خزینه خانه ٔ زنبور خشکسال از باد چشمه چشمه دماغ خرابشان . خاقانی . صحن مجلس در مدور جام نوشین چشمه یافت کانچنان هم چشمه چشمه هم مدور ساختند. خاقانی . رجوع به چشمه شود.