چشمه مراد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشمه مراد. [ چ َ م َ م ُ ] (اِخ ) نام کوهی و ناحیتی است به هرسین .
چشمه مراد. [ چ َ م َ م ُ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان زیدون بخش حومه ٔ شهرستان بهبهان که در ٤٠ هزارگزی جنوب راه شوسه ٔ آغاجاری به بهبهان واقع است . دشت و گرمسیر است و ٦٦ تن سکنه دارد. آبش از چشمه . محصولش غلات، پشم و لبنیات . شغل اهالی زراعت و حشم داری و راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
چشمه مراد. [ چ َ م َ م ُ ] (اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «از مزارع طبس مسینا از محال قاینات است ». (از مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٤٥).