چشمه علی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشمه علی . [ چ َ م َ ع َ ] (اِخ ) نام چشمه ای است معروف در جنوب تهران نزدیک شاهزاده عبدالعظیم که فرش فروشها و مردم تهران قالیها و قالیچه های خود را در آب چشمه میشویند و در آن آب خاصیتی است که فرش را خوب تمیز و رنگ روشنتر و پرجلاتر میسازد، در مخرج آب چشمه مجلسی از فتحعلیشاه قاجار بر سنگ منقوش است و تپه ای نیز نزدیک این چشمه است که به تپه ٔ چشمه ٔ علی معروف است و در آن محل قلعه ای قدیمی از آثار تاریخی بوده است که بدست مغولان خراب شده و دکتر اشمیت باستان شناس معروف به سالهای ١٣١٣ و ١٣١٦ در آنجا حفاریهای علمی کرده است . و رجوع به چشمه علی ری و «ری » شود.
چشمه علی . [ چ َ م َ ع َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خانمیرزا بخش لردگان شهرستان شهرکرد که در ٤٢ هزارگزی شمال خاور لردگان و ٥ هزارگزی راه لردگان به پل گره واقع است . جلگه و معتدل است و ١٥٤ تن سکنه دارد. آبش از چشمه و قنات، محصولش غلات، ارزن و تنباکو، شغل اهالی زراعت و گله داری و راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).
چشمه علی . [ چ َ م َ ع َ ] (اِخ ) دهی است از بخش سمیرم بالا شهرستان شهرضا که در ٥٨ هزارگزی شمال باختر سمیرم، کنار راه سویگان به سمیرم واقع است . کوهستانی و سردسیر است و ٣٠٠ تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش غلات و حبوبات، شغل اهالی زراعت و گله داری و راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).