چشمه شاهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشمه شاهی . [ چ َ م َ ] (اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «اسم یکی از دهات بلوک غار و فشاپویه ٔ تهران است ». (از مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٣٦). دهی است جزء دهستان غار بخش ری شهرستان تهران که در ٩ هزارگزی جنوب باختر ری و ٤ هزارگزی راه شوسه ٔ قم واقع است و ١٩٩ تن سکنه دارد. آبش از قنات و در فصل بهار از سیل آب رود کن . محصولش غلات، صیفی و چغندر قند، شغل اهالی زراعت و راهش مالرو است اما از کهریزک ماشین هم میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).