چشمه سنگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشمه سنگی . [ چ َ م َ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سیاه منصور بخش مرکزی شهرستان شاه آباد که در ٢٨ هزارگزی جنوب خاوری شاه آباد و ٥ هزارگزی جنوب چقاجنگه واقع است . دشت و سردسیر است و ٣٨٠ تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش غلات دیم و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه فرعی به شاه آباد از طریق کارخانه ٔ قند دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
چشمه سنگی . [ چ َ م َ س َ ] (اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «از مزارع مؤمن آباد قاینات است که قدیم النسق و بلاسکنه میباشد». (از مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٣٥).