چشم نهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نَ دَ) (مص م.) مواظب بودن، مراقب بودن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. نَ دَ) (مص م.) مواظب بودن، مراقب بودن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم نهادن . [ چ َ / چ ِ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) مواظب و مراقب بودن . در اصطلاح عوام، پاییدن . وقوع امری یا حادثه ای را منتظر بودن : همیشه چشم نهاده بودی تا پادشاهی بزرگ و جبار بر چاکری خشم گرفتی . (تاریخ بیهقی ). ◄ دیده بکسی یا چیزی دوختن . رجوع به چشم نهاده شود.