چشم خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم خوردن . [ چ َ / چ ِ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از چشم زخم خوردن . (آنندراج ).چشم زخم رسیدن . (از ناظم الاطباء). هدف چشم بد شدن : کاشکی اهل جهان اهل بصیرت بودند چشم تا کی کسی از دیده ٔ نادیده خورد. تأثیر (از آنندراج ).