چشم تنگ

چشم تنگ . [ چ َ / چ ِ م ِ ت َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از چشم تنگ بین و حریص و آزمند. کنایه از چشمی که همه چیز را کم و اندک بیند : گفت چشم تنگ دنیادار را یا قناعت پر کند یا خاک گور. سعدی . ◄ چشم ترک . چشم غیرفراخ . چشمی نظیر چشم مغولان و ترکان .