چشم ترک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم ترک . [ چ َ / چ ِم ِ ت ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از چشم تنگ که مقابل چشم فراخ است و مردم نژاد زرد و بعضی مردم دیگر بداشتن چنین چشمی معروفند. چشم تنگ : چو چشم ترک شود حال تنگ بر مردم گهی که ابروی تو داد عرض لشکر چین . کمال اسماعیل . رجوع به چشم تنگ شود.