چشم باختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم باختن . [ چ َ / چ ِ ت َ ] (مص مرکب ) مرادف چشم سفید شدن و چشم شکستن . (آنندراج ). کنایه از کور شدن . از دست دادن نور چشم : نیست کاری بر کسی دل رامصفا ساختن باخت چشم آن کس که این آیینه را پرداز کرد. صائب (از آنندراج ). رجوع به چشم سفید شدن و چشم شکستن شود.